Iedereen wordt geboren met een persoonlijke blauwdruk.
Iedereen is uniek. Van jou is er niemand zoals jij.
Ieder mens heeft een eigen staat van zijn, nooit klein, maar precies zoals bedoeld.
In mijn leven kwam die blauwdruk al vroeg onder druk te staan. Door een jeugdtrauma werd overleven en geheimhouden een realiteit, waardoor mijn natuurlijke manier van zijn zich niet vrij kon ontwikkelen. Dat kan maken dat je lange tijd denkt dat alles wat je bent voortkomt uit wat je is overkomen, terwijl je in wezen losraakt van wie je werkelijk bent.
Toch bleef mijn kern aanwezig.
In stilte.
In waarneming.
Bij mij uitte zich dat als helderziendheid: een dieper bewustzijn, een manier van kijken en voelen die er altijd al was. Net zoals muzikaliteit een frequentie van je zijn kan zijn, iets wat wil klinken en geleefd wil worden.
Al jong merkte ik dat ik beelden zag en informatie voelde op momenten dat het er werkelijk toe deed. Binnen mijn christelijk gereformeerde opvoeding was daar geen taal of bedding voor. Het werd iets om in te houden, niet om te leven.
En toch bleef die diepere laag zich melden. In dromen. In beelden. In een innerlijk weten. Dat maakte me anders, maar lange tijd wist ik niet waarom. Pas later werd duidelijk dat wat ik had ingehouden geen gevolg was van wat mij was overkomen, maar een wezenlijk deel van wie ik altijd al was.
Niemand wordt geboren voor pech, ongeluk, onderdrukking of buitensluiting.
Dat zijn lagen die zich vormen wanneer je jezelf niet volledig kunt zijn.
Misschien is dat wel de zin die ik het vaakst heb gehoord: stop eens met zo de diepte in gaan. Dat is net zo vreemd als tegen een muzikant zeggen dat zij moet stoppen met muziek maken. Zolang je jezelf niet accepteert, zal een ander dat ook niet doen.
Wat we mogen doen, is ons herinneren wie we zijn. Onszelf leren kennen en accepteren. De jas van overleven en aanpassen uittrekken. Niet harder worden, maar eerlijker. Niet meer doen, maar gewoon zijn.
Voor mij was dat altijd een stil en diep weten, dat jarenlang zonder woorden bestond. Twintig jaar werkte ik aan traumaverwerking, zelfontwikkeling, studie en verdieping. Ik leerde verschillende wegwijzers kennen en verdiepte mij in het loslaten van oude patronen, mechanismen en overtuigingen. In deze laatste fase van deconditioneren herinnerde ik mij wie ik ben, wie ik altijd al was, en hoe ik dat nu ook mag leven en beleven.
Gewoon Anita.
Rustig. Ontspannen.
In een natuurlijke drive van creëren, decoreren, motiveren, activeren en beheren.
En waar het klopt: begeleiden in transformeren en deconditioneren.
Met mijn pure staat van zijn: helderziend.
Ik voorspel niets.
Ik zie en voel waar het vastzit en waar het wil stromen.
Je ziel roept je om jezelf te zijn. En wie goed luistert, hoort ook moeder aarde diezelfde uitnodiging fluisteren. Wanneer mensen leven vanuit hun eigen natuur, ontstaat samenwerking vanzelf.
Je mag geloven wat voor jou klopt.
Je mag comfortabel zijn, waar je ook bent.
Werkelijk geloven is leven zonder onderdrukking van hoe iemand zou moeten zijn.
Verandering begint van binnen.
Het draait om pure zelfacceptatie.
Wees welkom bij Voortgang in Doorgang.
Waar ik je begeleid om je eigen krachtige energie te leven en te beleven,
zodat je comfortabel kunt leven en zijn.
